مغلوب دلتنگی شدی دل دادی به دلواپسی

اگه توی شب های تو کسی نبود قصه بگه

                                                      یا دوست نداشتی که کسی واسه تو از غصه بگه

دلتنگی هاتو با خودت بیار و تو دلم بریز

                                                      دلت رو به غصه نده سنگ صبورتم عزیز

زخم های کهنه ات رو بیار رو بیکسی من بذار

                                                       دلت رو به دلم بده تو لحظه های من ببار

اگه تو وقت پرسه هات هیچکسی پابه پات نبود

                                                        یا بدجوری دلت گرفت از آدمک های حسود

اگه برای گریه هات هیچکسی دلسوزی نکرد

                                                         پر شدی از گلایه ها از دل های سنگی و سرد

غم هاتو بردار و بیار رو بی کسی من بذار

                                                         دلت رو به دلم بده تو لحظه های من ببار

بیا که شونه های من تشنه اشک ناب توست

                                                       کاشکی میشد اشکهای تو غمهای من رو هم می شست

بود  صبور دل اندر فراق تو حاشاک

يا فقط نوری ز عشق، من ديده ام

گر که اين نور است پس عشق چيست

يا که معشوق چنين اعجاز کيست

تا کجا بايد برفت و در کجا بايد نشست

تا به کی اين شيشه ی دل دم به دم بايد شکست

در شکستن رازها پنهان و اسراری نهان

بی شکستن در وجودش نيست اين درّ گران

اين چه اعجازی است دل را مي برد

صاحب اعجاز از بهر وصال جان می خرد

چون که جان دادی دگر دلداده ای

عاشقی را می خری و ساکن ميخانه ای

من که مخمور می و ساقی شدم ديوانه ام

تا ابد هم ديوانه ی ساکن ميخانه ام

بهت قول نمی دم که

منتظرت بمونم !

اما از تو می خوام

وقتی اومدی

یه شاخه گل روی قبرم بذاری...!

و به هنگامی که مرغان مهاجر

در دریاچه ی ماهتاب پارو می کشند،

خوشا رها کردن و رفتن !

خوابی دیگر به مردابی دیگر!

... خوشا پر کشیدن ، خوشا رهائی

خوشا اگر نه رها زیستن ،

مردن به رهائی...!!!

و لعنت به این فاصله ها اگر معنایشان جدایی هاست.............................................
  

نمی خوام با کسی غیر از تو باشم

می خوام از خوابی که لحظش یک سال

برای دیدن روی تو پاشم

اگه تو باشی و دنیا نباشه

می شه با تو همه دنیارو حس کرد

همه دنیا بیانو تو نباشی

دلم دق می کنه با اینهمه درد

تمومه زندگیمو زیر و رو کن

که بی تو تموم دلخوشی هامم گناهه

خودت باشو منو دیوانگی کن

فقط با تو دل من رو به راهه

بزار باور کنم اینو که با عشق

حقیقت میشه تو افسانه ها شه

می شه افسانه هارو زندگی کرد

اگه حق با من دیوانه باشه

اشکي براي اندوهت ميريزم تا بداني پر احساس ترينم

شوق وصال حس غريبي است که برايت ترسيم ميکنم

حس خوشبختي را  تا  بداني خوشبخت  ترينم

موجي از عشق را بر ساحل وجودت ميفرستم

تا بداني عاشق ترينم و شعرم را تقديمت ميکنم

تا بداني که من ساده ترينم

تاج سرم بودی خبر نداشتی

سایه به سایه هر طرف که بودم

همسفرم بودی خبر نداشتی

پر زدی و ندیدی بال سفر نداشتم

گفتی رها شو اما من دیگه پر نداشتم

کوه غم و رو شونم دیدی و بر نداشتی

من با تو زنده بودم اما خبر نداشتی

سرانجامم به خاکستر نشاندی

ربودی دفتر دل را افسوس

که سطری هم از این دفتر نخواندی

گرفتم عاقبت دل بر منت سوخت

پس از مرگم سرشکی هم فشاندی

گذشت از من، ولی آخر نگفتی

که بعد از من به امید که ماندی؟

                                              از: فریدون مشیری

 (برای تو.....تویی که جای پات تا ابد روی قلبم می مونه)

           تو با نگات چی گفتی که حالا شدم من اواره

                          بیا تا باز نگات کنم دوستــــــت دارم یه عالمه

           تو غربت و تنهایی هام فکر تو میاد به سرم

                         که اومدی با روی خوش بسوی من چشم عسلم

          بیــــا تا باز نگم که من شکستم از درد عشق

                        بیـــــــا تا باز داد بزنم بگم که زنده ام  زعشـق

   می فهمی که دیگه تحمل این دنیای لعنتیتو ندارم ؟

    می فهمی که دیگه نمیخوام زنده باشم ؟

 مگه نمیگن تو خدایی ؟

   اگه خدایی پس چرا واسه من خدایی نمیکنی ؟

اگه کسی دیگه منو به این جهنم فرستاده بگو برم از اون بخوام

              بگو برم یقه ی اونو بچسبم

 چرا کاری می کنی که اتیش جهنمتو واسه خودم بخرم ؟

 همین جهنم که الان دارم توش می سوزم برام کافی نیست ؟

    چرا گوشاتو گرفتی که صدامو نشنوی ؟

               چرا چشماتو بستی که دست نیازمو نبینی ؟

   به کی بگم این دنیای خاکیتو نمیخوام ؟

    به کی بگم دیگه نمی خوام نفست تو کالبدهای خاکیم باشه ؟

   خسته شدم ای خدا

           پس اون اغوش بازت کو که همه ازش دم میزنن ؟

پس اون عشقت کو که به بنده هات داری؟

    البته میدونم که منو دیگه بنده ی خودت نمی بینی

  به همه ی مقدسات عالم که من دوستت دارم پس چرا جوابمو نمیدی ؟

         اخه مگه من ازت چی میخوام که اینقدر برات سخته ؟

 خدا جون حالا که خودت نمیخوای بیام

                                            خودم میام پیشت

            اتیش جهنمتم به جون می خرم اما دیگه اینجا نمی مونم

                                             پس

          خدا نگهدار دنیای بی مروت

تماشای نقطه ای دور و نا معلوم در آینده ای نزدیک و شاید دور...

کدامین الهه، بذر این عشق را در وجودم نهاده است؟

کدامین فرشته، فرمان مغلوب شدن به دست عشق را برایم به ارمغان

 آورده است؟!...

من، تو، ما... واژه ها در ذهنم جاری می شوند و قدرت مقابله ندارم...

من انتخابم را کرده ام......

دوباره به دوردستها خیره می شوم...

خودم را می بینم؛ و تورا...

که در اوج قله ی خوشبختی به یکدیگر تکیه داده ایم...

این لبخندمان را دوست دارم....

به دمی دیداری می توان راضی شد

به تمنای نگاهی می توان تشنه ی جانبازی شد

می توان دل خوش کرد به کلامی که شنید

از دو خط نامه ی سرد می توان داغ شد  و شعله کشید

از جهنم گذری کرد و گذشت به گذرگاه رسید

به گذرگاه تباهی
به جنون

وز عطش فریاد زد

                     فریاد زد!!!

من می گفتم این حسودیا از عاشقی شه

اما تو منو مزحکه آدما کردی

این بار با تو قهرم واسه همیشه

چقدر به پات نشستم غرورمو شکستم

تو حق یه عمر عاشقی رو خوب دادی دستم

به هوشی یا که مستی؟چرا از یار دیرینت خبر نیست؟

بگو آیا دلت کرده هوای عشق تازه که در ویرونه ی قلبت ز یاد من اثر نیست؟!

مرا دیگر نمی خواهی، خودم این قصه میدانم!

مرا دیگر نمیخواهی...

پندهای عقل دور اندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است

گرچه این دل عاشق و دیوانه است

می روم ، از رفتن من شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش!

گرچه تو تنهاتر از من میروی

آرزو دارم ولی عاشق شوی!

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را...

واسه تشنه آخه دلداری که بارون نمی شه

آخدا این روزا دل با گریه هم وا نمی شه

آدم ساده به این سادگی پیدا نمیشه

یکی از ما رفته باز سراغ یک یاره دیگه

یکی از ما داره باز تو عشق خیانت می کنه

داره دستاش به یه دست دیگه عادت می کنه

اون تویی که دستتو تو دست دیگرون دیدن

اون تویی که آدما با دست به هم نشون می دن

اونی که سادگی رفته از تو نگاش تویی

اونیکه عشقو گذاشته زیر پاش فقط تویی

برو از تو قلب من که قلب من جای تو نیست

دیگه دل عاشقه اون چشمای زیبای تو نیست

واسه برگشتن و موندن دیگه خیلی دیر شده

آخه این دل دیگه یک جای دیگه اسیر شده

خیال نکن نمونی                                      کارم دیگه تمومه

لیلی فقط تو قصه اس                                جنون دیگه کدومه

کی گفته تو نباشی                                   ستاره بی فروغه

بذار همه بدونن                                         که عاشقی دروغه

تو برده ای می خواستی                             که حرفتو بخونه

عروسکی می خواستی                             رو تاقچتون بکاریش

وقتی بازیت تموم شد                                 کنج اتاق بذاریش

دیگه برای موندن                                        اتاق تو شلوغه

عروسکا بدونین                                         که عاشقی دروغه

خیال نکن نمونی                                      کارم دیگه تمومه

لیلی فقط تو قصه اس                                جنون دیگه کدومه

کی گفته تو نباشی                                   ستاره بی فروغه

بذار همه بدونن                                         که عاشقی دروغه

تو برده ای می خواستی                             که حرفتو بخونه

عروسکی می خواستی                             رو تاقچتون بکاریش

وقتی بازیت تموم شد                                 کنج اتاق بذاریش

دیگه برای موندن                                        اتاق تو شلوغه

عروسکا بدونین                                         که عاشقی دروغه