| تبليغات | X |
پنجره ای به سوی عشق چه زیبا خواهد شد اگر،در این چند صباح که میهمان تن خویش هستیم، با شاه کلید عشق ، قفل دل های بسته ر ا بگشاییم. تا بتوانیم میزبان همه ترانه ها باشیم.اگر عشق را بشناسیم دیگر در قید و بند ارزش گذاری سطحی نخواهیم بود، چرا که عشق خود یک ارزش عمیق است وبه همه چیز ارزش می بخشد. زمانی که از سایه های کابوس وار نفس،انصراف دادیم،عشق در ما قدم میگذارد.آنگاه آرامش معنا پیدا خواهد کرد.اگر فقط ظاهر عشق را بشناسیم، فقر درونی ما بارزتر خواهد گشت.برای بودن عشق به زمان خاصی نیاز نیست، اما برای فکر کردن به آن زمان بسیاری نیاز داریم.اصولا ما فکر می کنیم بدون عشق زندگی را گم کرده ایم، در صورتی که زندگی عشق را گم کرده
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر 1385ساعت 11:37 قبل از ظهر توسط مژده |
نگو که نمی دونستی... خودت التماس دستامو ديده بودی... خودت اشکاي چشامو ديده بودی... خودت خوب می دونستی که چقدر دوستت دارم... خودت خوب مي دونستی که عاشقانه قلبتو می پرستم... نگو که نمي دونستی... دلم می خواست وقتی که داشتی می رفتی يه لحظه برمی گشتی و حداقل يه نگا تو چشام مي کردي... نمی گم برنگشتی... چرا ! برگشتی... نگامو ديدی... چشامو ديدی... قطره های اشکو که تو چشام حلقه زده بود ديدی... لبامو که از شدت بغض می لرزيد ديدی... التماسمو ديدی... احساسمو فهميدی... نگو که نمي دونستی... خودت خوب می دونستی که چقدر دوستت دارم... اما رفتي... دلم مي خواست می تونستم کاری کنم که بمونی... اما تو رفتی...
داستان عشق
پسر شجاع
گل نیلوفری من
عشق را عاشقیت لازم است...
عشق یهنی ترس از دست دادن تو
شاهین
گربه ی نجیب
حرمت عاشقی
رز سفید
یه سبد گل عشق
پسر خالمه
در قلمرو عشق
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
