| تبليغات | X |
- - در جنگلی زرد به یک دو راهی رسیدم آسفا که نمیتوانستم هر دو راه را بروم تنها یک رهرو بودم زمانی دراز ایستادم و تا چشم کار میکرد به یکی نگریستم تا در خم بوته زارها ناپدید گشت .. نگاهم را به دیگری دوختم شاید برتری هایی داشت از علف و رستنی ها پوشیده بود هر چند رهگذران پیشین بخوبی از آن بهره برده اند .... و در آن بامداد هر دو راه همانند بر سینه برگهای لگد نخورده آرمیده . نخستین را . برای پیمودن یک روز دیگر برگزیدم ! اگر چه می دانستم که در پی هر راهی راهی دیگر است و من امید بازگشت ندارم . با آه و افسوس این را بگویم از پس سالها و سالها که گذشته اند در جنگلی به دو راهی رسیدم و من ـ برگزیدم آن راه را که کمتر رهرو داشت تفاوت در همین بود ... !
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آبان 1385ساعت 11:26 بعد از ظهر توسط مژده |
نگو که نمی دونستی... خودت التماس دستامو ديده بودی... خودت اشکاي چشامو ديده بودی... خودت خوب می دونستی که چقدر دوستت دارم... خودت خوب مي دونستی که عاشقانه قلبتو می پرستم... نگو که نمي دونستی... دلم می خواست وقتی که داشتی می رفتی يه لحظه برمی گشتی و حداقل يه نگا تو چشام مي کردي... نمی گم برنگشتی... چرا ! برگشتی... نگامو ديدی... چشامو ديدی... قطره های اشکو که تو چشام حلقه زده بود ديدی... لبامو که از شدت بغض می لرزيد ديدی... التماسمو ديدی... احساسمو فهميدی... نگو که نمي دونستی... خودت خوب می دونستی که چقدر دوستت دارم... اما رفتي... دلم مي خواست می تونستم کاری کنم که بمونی... اما تو رفتی...
داستان عشق
پسر شجاع
گل نیلوفری من
عشق را عاشقیت لازم است...
عشق یهنی ترس از دست دادن تو
شاهین
گربه ی نجیب
حرمت عاشقی
رز سفید
یه سبد گل عشق
پسر خالمه
در قلمرو عشق
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
